نبینی حیفه

سلام...اين بار مجيد اومده تا راجع به مسئله مورد بحث در دنيا يعني حمله آمريكا به ايران بنويسه...البته من از همون اول نميخواستم وبلاگم سياسي بشه و فقط از آسيبهاي اجتماعي بگم ولي توي كورس انتخابات يه خورده سياسي شد كه خيلي ها به من خرده گرفتن كه بهتره وبلاگتو قاطي اين مسائل نكني...به هر حال من ايراني هستم و دوست دارم مردم كشورم به فرهنگ والائي برسن هر چند كه راه درازيه...خب...برسيم به آمريكا نميدونم از كجا شروع كنم ولي با اين جمله شروع ميكنم كه ما ايرانيها اگه هم از دست حكومت دلخوري داريم به خاطر اينه كه به فكر مردم نيستن...هر كي به جائي بند ميشه تا ميتونه واسه هفت نسل بعدش هم مال اندوزي ميكنه و بعدش هم كنار ميره...اما اين وسط سگي مثل بوش حق دخالت توي امور مردم رو نداره.من بعضي وقتها از اطرافيان اين جمله رو ميشنوم كه اي كاش آمريكا بياد و مارو نجات بده.البته دخترا و پسرايي كه اين غلطارو ميكنن معلومه كه واسه چي ميگن كه البته من توي مطالب قبلي به اندازه كافي دربارشون نوشتم...اما جواب من به اين احمقا اينه كه آمريكا اگه بياد با گل و شيريني نمياد در خونتون.اومدنشو خودتون به در خونه افغانيا و عراقيا ديدين...پس اونو ميخواين؟ آهاي وطن پرستا كجائيد؟ چرا نيستين؟ چرا چنين آدمهاي بي ناموسي رو از صفحه روزگار محو نميكنين؟ميدونين اگه آمريكا بياد انواع و اقسام بمبهاشو روي سر شما ميريزه؟حالا من فقط حرفم اينه:من نه وابسته به نهادي هستم نه حزبي و نه هيچي...دل خوشي هم از اين چيزا ندارم ولي بياين دست به دست دولتمردا بديم،بهشون بگيم كه اگه شما با مردم باشين،مردم هم هيچ وقت به شما پشت نميكنن،ازتون حمايت ميكنن...فقط با مردم باشين.پس ما همه با هم هستيم.اميدوارم رييس جمهور بعدي هر كي ميخواد باشه فقط با مردم باشه...پس به اميد اون روز........يا حق